Monthly Archives: May 2019

Ukulele Cabaret New York

New York, May 23

About a month ago, begore leaving for the US I did some research into ukulele activities in New York. I always like to meet local players whenever I am abroad. I found the Ukulele Cabaret and to make it more interesting: a meeting was planned while I was in New York! A large list of performers was mentioned. I wrote the organisers and asked if my name could be added to the list. To, kind of, take a Tin Pan Alley song back to its cradle was one of my dear wishes. The program was very full I heard, so no room for me.

Een maand geleden ongeveer, vóór mijn vertrek naar de VS, zocht ik informatie over ukulele activiteiten in New York. Ik vind het altijd leuk om lokale spelers te ontmoeten, als ik in het buitenland ben. Ik vond het Ukulele Cabaret en om het interessant te maken: er was een bijeenkomst gepland, in de periode, dat ik in New York zou zijn. Een lijst werd genoemd met mensen, die zouden optreden. Ik schreef de organisatoren met de vraag of mijn naam daar nog bij zou kunnen. Een Tin Pan Alley lied terug brengen naar zijn wieg zou ik erg leuk vinden. Het programma was erg vol, dus geen plaats voor mij.

Meeting some felow ukeplayers was reason enough to go to the Spring Fling anyway. It would give me the opportunity to get a taste of the atmosphere as well.

Andere ukulele spelers ontmoeten was reden genoeg om naar de Spring Fling te gaan. Het zou me ook de mogelijkheid bieden om de sfeer wat te proeven.

 

 

I met some very nice, welcoming and friendly people. I heard a nice variety of ukeplaying and musical styles. And, to top the cake, there proved to be enough room for me to do a song. Dream came true,
On the picture you’ll see some of the performers: J Walter Hawkes, Sonic Uke and The Buttery Barmaids.
If ever you visit New York, be shure to drop by at the Ukulele Cabaret. You’ll love it.

Ik ontmoette enkele erg leuke, hartelijke en gastvrije mensen. Ik hoorde een aardige verscheidenheid aan ukulele spel en muziekstijlen. En, als kers op de taart, enkele spelers hadden afgezegd en zo bleek er toch ruimte voor mij om een liedje te spelen. Droom kwam uit.  Op de foto zie je sommige van de optredende ukers: J Walter Hawkes, Sonic Uke en The Buttery Barmaids. Als je ooit New York bezoekt, ga dan zeker langs bij het Ukulele Cabaret. Het zal je goed bevallen.

There is only 26 sec of video as proof of my 3 mins of fame:

 

Facebook
Facebookyoutubeinstagram

Tin Pan Alley

Tin Pan Alley is a name that was given to 28th street New York, between 5th and 6th avenue. In the early nineteenhundreds lots of music publishers had their offices in this part of Manhattan. On warm days the windows would be opened and many a piano could be heard in the street. At one moment someone said it sounded like tin pans. And so the name was born. There are more than one explanation of the name, but I like this one best.

Tin Pan Alley is een naam die men gaf aan de 28e straat in New York, tussen de 5th en 6th avenue. In het begin van de twintigste eeuw hadden veel muziekuitgevers  hun kantoren in dit deel van Manhattan. Op warme dagen als de ramen open stonden was het geluid van menige piano te horen op straat. Op een moment zei iemand, dat het leek op het slaan op tinnen pannen. Zo is de naam geboren. Er zijn andere verklaringen, maar deze vind ik de leukste. 

Tin Pan Alley is also used as the collective name for the music made in that era. I always wondered why such an explosion of creativity happened to take place there and than. So many songs of such a high level in such, relatively, short time. I am very glad to be able to dig into sources from the twenties and thirties. And I love to sing those songs. So when a trip to the US was planned, I shurely wanted to walk the “Alley” myself, knowing there would be not so many remnants to be seen.

Tin Pan Alley is ook gebruikt als de naam voor alle muziek uit de jaren 20 en 30. Ik heb mij altijd afgevraagd waarom een dergelijke explosie van creativiteit plaatsvond op die plaats en op dat moment. Zo veel liedjes van zo’n hoge kwaliteit in relatief zo’n korte tijd. Ik ben erg blij in de bronnen van de twenties en thirties te kunnen spitten. En ik vind het heerlijk om die liedjes te zingen. Toen een trip naar de VS werd gepland, wilde ik zeker zelf over de “Alley” lopen. Wetende, dat er niet veel overblijfselen zichtbaar zouden zijn.

 

Today I walked Tin Pan Alley. Lots of old buildings have been torn down and replaced by new highrise. And there is lots of construction going on. But a few houses remind me of old pictures I have seen.

Vandaag liep ik door Tin Pan Alley. Veel oude gebouwen zijn inmiddels afgebroken en vervangen door hoogbouw. En er wordt volop gebouwd op dit moment. Maar een paar huizen deden me wel denken aan oude plaatjes, die ik gezien heb.

The plaque in the sidewalk, commemorating Tin Pan Alley, was nowhere to be found. During my walk I kept wondering about the many great composers that worked here. 

De plakette in de stoep, die moet herinneren aan Tin Pan Alley, was niet te vinden.  Gedurende mijn wandeling bleef ik denken aan die grote componisten, diehier eens werkten.

Taking back a song to its source by playing my uke here on 28th street would have been useless. Even my trustworthy Kenn Timms cannot beat the noise of highrise construction. But in my head many a song came by. 

Een liedje terugbrengen naar zijn bron door het spelen van mijn uke hier op de 28e straat zou zinloos zijn geweest. Zelfs mijn betrouwbare en luide Ken Timms kan niet op tegen het lawaai van constructiewerk. Maar in mijn hoofd kwam menig liedje voorbij.

Facebook
Facebookyoutubeinstagram

Train song / Trein lied

For a long time I have been looking for a song about a train or a train travel or anything else that has to do with trains. The reason is simple: is is a nice subject. The metaphor of leaving something or somebody behind and starting anew on one hand and the image of a traveling musician on the other attract me. Call it idealistic romantic nonsense. I don’t know. But somewhere inside this has been something coming back to me every now and than.

Ik heb lang gezocht naar een liedje over een trein of reizen per trein of iets anders, dat met treinen van doen heeft. De reden is eenvoudig: het is een leuk onderwerp. Daarnaast trekt de metafoor van vertrekken  of iemand achterlaten en opnieuw beginnen enerzijds en het beeld van de reizende muzikant anderzijds me erg aan. Noem het idealistische romantische onzin. Ik weet het niet, maar ergens van binnen is het een ding wat regelmatig terugkeert.

 

First I looked for some inspiration in a Railway Museum. Than I worked my way through many books and websites looking for a song that suited me.  And at last, I found one. It is called Alabamy Bound written in 1924 and it got known by the playing of Ukulele Ike (Cliff Edwards).

Eerst zocht ik inspiratie in een Spoorweg museum. Daarna werkte ik mij door een stapel boeken en websites, op zoek naar een passend liedje. Uiteindelijk vond ik er een. Het lied heet  Alabamy Bound . Het is geschreven in 1924 en bekend geworden door de uitvoering van Ukulele Ike (Cliff Edwards).

There was an advantage: I now had the opportunity to use my train whistle! This sound in combination with a dim7 chord on the uke would give a real train-feeling to my version.

Er was nog een fijne bijkomstigheid: ik had nu de gelegenheid om mijn houten trein fluit te gebruiken. In combinatie met een dim7 akkoord op de uke zou er een echt trein gevoel ontstaan in mijn versie van het liedje.

So here it is, listen for yourself!

Facebook
Facebookyoutubeinstagram