All posts by profp

Finding my banjolele / De weg naar mijn banjolele.

Finding a banjolele that worked well for me, proved a long way. The first one I had was a present from a friend. A rupture in the vellum was only a minor problem as you can see in the next video.

Een banjolele vinden, die past bij mij. Dat bleek een lange weg. De eerste die ik in huis had was een cadeautje van een vriend. Helaas scheurde het vellum, maar daar werd iets op gevonden:

No 2 was a new PILGRIM VPUB. It played fantastic (after some callibration). I came across a Dallas E Formby Signaturea vintage banjolele. And fell in love spontaneously. I sold the Pilgrim and bought the Dallas. This banjo was used while recording my CD. It can be seen passing by in the video I made about recording this CD

No 2 was een nieuwe PILGRIM VPUB banjolele   en die speelde voortreffelijk (nadat ie eerst goed was afgesteld). Ik kwam een Dallas E tegen, een Formby signature een echte vintage banjolele. En ik werd spontaan verliefd. De Pilgrim heb ik verkocht en de Dallas aangeschaft. Deze banjo heb ik gebruikt tijdens de opnamen van mijn CD en is vluchtig te zien in een filmpje wat ik maakte naar aanleiding van de CD opnamen.

But after a year and some changing of strings the Dallas and I did not become real friends. My pal Dr Dick wanted to sell his old English banjolele. I took the instrument home, to give it a try.  And in no time I was sold and attached. This is quite the banjolele for me regarding easy playing, sound and even the way it looks.

Maar na een jaartje en wat wisselingen van snaren werden de Dallas en ik niet echt vriendjes. Mijn vriend Dr Dick wilde zijn oude Engelse banjolele kwijt. Ik nam het instrument mee naar huis om uit te proberen en in no time was ik helemaal verkocht en verknocht. Het is helemaal de banjolele voor mij: wat betreft bespeelbaarheid, wat betreft klank en ook nog een keer wat betreft uiterlijk.

One of my newer pals in the uke-world got me on the trail to the origin of my new old banjolele. After some research on the web I found the beautifull story behind the banjo on this site

Via een van mijn nieuwere maatjes in de uke-wereld werd ik op het spoor gezet van de origine van mijn nieuwe oude banjolele. Na enig zoeken ontdekte ik op de volgende site het mooie verhaal achter dit instrument.

In the twenties,  Musical Instrument Specialties Co (MISco) from Elkhart, Indiana  made lots of banjo ukuleles with metal backsides. They sold them under the name Banjo-ette. It is possible, that parts were made elswhere and assambled by Misco. The Bruno company sold these banjoleles under the name Maxitone. Other companies sold them too and each with another name. A part of the production was shipped to England without a name on them. As there was no name or other mark on the head of my banjolele, it is possible that we are talking about an instrument that came through England. There is no difference between the Maxitones and my instrument. In those days the banjoleles were called Deluxe Concert and Professional Class Instrument The words Deluxe Concert can be found on my banjo too. The website explains that all these banjoleles were made in the years 1924 to 1927. All in all a great sounding story. But not as good as the sound of the banjolele itself: it really is fantastic.

In de jaren 20 werden veel banjo ukuleles met metalen achterkant gemaakt door de firma Musical Instrument Specialties Co (MISco) uit Elkhart, Indiana. Ze verkochten deze zelf onder de naam Banjo-ette. Mogelijk, dat verschillende onderdelen elders werden geproduceerd en door Misco werden samengevoegd. De firma Bruno verkocht deze Banjo ukuleles onder de naam Maxitone. Andere bedrijven verkochten ze ook, maar dan onder een andere naam. Een deel werd naam/merkloos naar Engeland verscheept. Aangezien mijn banjo geen merktekens had op de kop (tenminste, toen Dr Dick hem kocht) lijkt het heel goed mogelijk, dat het gaat om een instrument dat via Engeland hier is gekomen. In elk geval is er geen verschil tussen de Maxitones en mijn instrument. Indertijd werden de banjoleles bestempeld als Deluxe Concert en professional class instrument. De woorden Deluxe Concert zijn ook te vinden op mijn instrument.  Al met al een klinkend verhaal. Maar niet zo goed als de klank van de banjolele zelf. Die is echt fantastisch.


Music makes Friends

Yes that is true. Very often, in my musical career, I had the pleasure of meeting fellow musicians and people who were musically involved in other ways. All of them showed great creative quality, that often surprised and stunned me. And very very often I found out how kind and friendly they were.
While digging through old songs and looking for material to work on I sometimes find a song, that is not so well known, but proves to be a little gem. And than, my fingers start itching. I wanna do that song. Often not so much information about these songs can be found. Even for a Professor.

In moments like that it is a great privilege to have friends and contacts around the world. There is always one or two who can help me along. For example the song “Tappin The Barrel” by Ned Washington, Victor Young and Joe Young written in 1934. I could not find the lyrics somewhere on the web. So I tried to pick them up from existing recordings. Problem was, the song is sung with a slur; it is about a guy who is Tappin the Barrel,  so there you go. I got the priceless help of Andy Senior, the man behind The Syncopated Times and the Radiola podcasts in getting the lyrics together. So, here it is!


When I was looking for information about a song called “What’s the reason” I got a few valuable tips from a man (I think his name is Bob Moke) who runs a YT channel called Musicprof78. And here is the result:


Livingroom concerts – Huiskamer concerten

I am very glad to be part of the line-up of some great festivals in the next few months. It is always a great pleasure to meet up with people I know, whether they are in the audience or playing the same stage. And meeting new people is so good too. Coming up are the  festival in Poznan Poland and Ukestock in the  Netherlands.

There is another type of concerts I love to do very much and that is Livingroom concerts and small intimate shows for Ukeclubs. Being close to the audience, having lots of interaction is really a great thing to do.  And when there are lots of uke players around the fun is double for there is always loads to talk about. A nice example was the concert in Köln, Germany a couple of months ago. I would not mind to do this kind of thing more often.

Here is a short video showing showing the great atmosphere:


Ik ben erg blij in de komende maanden op een paar geweldige festivals te kunnen spelen. Het is altijd erg plezierig mensen te ontmoeten die ik ken of ze nu in het publiek zitten of op hetzelfde podium staan.  Natuurlijk is het ook geweldig leuk nieuwe mensen te leren kennen. Het festival in Poznan Polen  en Ukestock in Groningen komen er aan. 

Er is een ander type concerten dat ik erg leuk vind om te doen: huiskamerconcerten en kleine intieme optredens bij ukulele clubs. Dicht bij het publiek met veel interactie is heel leuk om te doen. En als er veel ukulele spelers bij zijn is het dubbel leuk omdat er altijd veel te bepraten valt. 

Een leuk voorbeeld was het concert in Keulen enkele maanden geleden. Ik zou het niet erg vinden dit baker te doen. Hierboven een korte video die de ambiance goed weergeeft



A third duet with Floor.

I had the pleasure of singing a duet with Floor again. This song, called “Who Wouldn’t” has been recorded by Johhny Marvin in 1926 and as a duet by Aileen Stanley and Billy Murray. The music was written by Walter Donaldson, the words by Gus Kahn. It is great fun to do a kind of conversation while singing a song together.

This is already the third song we did together. I’ve been thinking about which next!

Here’s the other two, “Under the Moon” (This version can be found on my CD as well) and “Red Lips kiss my blues away”



Prof Peter’s CD reviewed

Two very positive reviews about my CD I picks up my ukulele were published recently. Obviously I am very glad about them. So I proudly present them in this blog.

The first one appeared in The Syncopated Times, a magazine about jazz and swing.

Click the link for enlargement: Syncopated Times 2017-09 recensie

And the next review appeared on the website of Ukeplanet.   Clicking this image wil take you to the review itself.

Twee erg positieve recensies zijn verschenen over mijn CD I picks up my ukulele. Met enige trots laat ik ze hier zien.

De eerste verscheen in het tijdschrift The Syncopated Times, een blad over jazz en swing. De twee werd gepubliceerd op de website van Ukeplanet.

Klik op de links of eea te lezen.Facebook

100 jaar – De Stijl – 100 years

100 Years ago, in 1917, an artistic movement was grounded in the Netherlands. It was called De Stijl in Dutch (translates as The Style). A number of well known painters and architects joined this movement.  A journal going by the same name was being published which served as a means to propagate the groups theories. You can read more about it on Wikipedia.

100 Jaar geleden, in 1917, werd in Nederland een artistieke beweging opgericht, genaamd “De Stijl”. Schilders en architecten verzamelden zich in deze groep (oa Mondriaan en Gerrit Rietveld). Daarnaast werd een tijdschrift met de zelfde naam opgericht, wat tot doel had de ideeën van deze groep naar buiten te brengen. Meer hierover valt te lezen op Wikipedia.


All year round the founding of De Stijl is remembered and celebrated in our country. On august 27 a festival is held in De Klanksteen in Utrecht, a bandstand bearing the primary colors characteristic for De Stijl. And Prof Peter has been invited to play some music of that era. He has been digging in his wardrobe to find a fitting costume. He was thinking of something in black, white, yellow, blue and red.

Het hele jaar door zijn er in Nederland evenementen georganiseerd, om het honderjarig bestaan van De Stijl te vieren. Op 27 augustus wordt in De Klanksteen in Utrecht  een festival georganiseerd in het kader van 100 jaar De Stijl. Prof Peter is uitgenodigd om muziek te komen spelen uit die periode. Hij is druk aan het graven in zijn kledingkast om een passend kostuum te vinden. Hij dacht aan iets in zwart, wit, blauw, rood en geel.Facebook

Are you a real Professor?

Are you a real Professor, people ask me quite often. I usually explain I am a professor in ukulology, but I am shure there are lots of people who know much more about ukuleles and still do not call themselves a professor. In fact the name Professor Peter came up when I startet playing with Doctor Dick as a ukulele duo. We wanted a name that was easy to remember, that sounded right and also had something to do with the music we played. There are more Doctors in music and more specific in Jazz, but…I never found another professor.

Untill I went looking for the expression “Jelly Roll”, an expression I found in a couple of songs. I found this wikipedia page about Jelly Roll Morton.

Apart from the information I was looking for about Jelly Rolls (it refers to certain female parts) I read about Jelly Roll Morton  to be a Whorehouse Professor. Now that was an interesting read!

The next quote I found on the Wikipedia page: Cornetist Rex Stewart recalled that Morton had chosen “the nom de plume ‘Morton’ to protect his family from disgrace if he was identified as a whorehouse ‘professor’.

Every brothel seemed to have  a pianoplayer playing live music.  They were called Professor and besides bringing entertainment their job might have been to indicate the rhythm of the work being done.

More research about this fenomenon brought new references. For example this one: 12 Essential Performances from the Piano “Professors” of New Orleans

So at last I found a connection between music and the title of Professor. But should I be happy with it? I mean, I cannot see myself playing uke in a whorehouse. You cannot attribute to the atmosphere with a small instrument now can you?Facebook

Special Events.

Prof Peter gladly announces his performance and workshop during Ukestock. A ukulele festival in the north of the Netherlands. For the first time an enthusiastic group in Groningen will  fill a weekend with ukuleles. Information can be found on their website and on facebook.

Prof Peter kondigt met plezier zijn optreden en workshop aan tijdens Ukestock. Een ukulele festival in het noorden van Nederland. Voor het eerst zal een enthousiaste groep Groningers een weekend vullen met ukuleles. Informatie kun je vinden op hun website en op facebook.

This year is the celebration of 100 years De Stijl a dutch artistic movement founded in 1917. Many dutch museums have special exhibitions dedicated to this art movement. In the city of Utrecht you can find a bandstand called de Klanksteen which is build using elements of De Stijl. This summer a special event will be held in the park and the bandstand. Prof Peter will provide music from the early nineteen hundreds, fitting to the era and the celebration.

Dit jaar wordt gevierd, dat De Stijl, een Nederlandse kustbeweging 100 jaar geleden is gestart met het oprichten van tijdschrift De Stijl. Veel Nederlandse musea besteden dit jaar aandacht aan de Stijl. In Utrecht staat een muziektent, de Klanksteen, die gebouwd is met gebruikmaking van elementen uit de Stijl. Deze zomer zal er een ter gelegenheid van 100 jaar de Stijl een evenement worden georganiseerd in de muziektent en het park er om heen. Voor passende muziek uit het begin van de jaren 1900 zorgt Prof Peter.Facebook